Opgepast: alliteratiealarm in dit bericht! Mooie muren vol monsterlijke meesterwerken van Maks!-lezers, in Museum M. Apetrots, waren we de winnaars van de stripwedstrijd: de plechtige opening van de Charles Burns-tentoonstelling in Leuven was meteen ook de officiële start voor de kunstwerken die 9 van onze lezers op de spekwitte muren mochten achterlaten. Kijk mee, geniet of huiver…
Een beeld uit Zwart Gat
Charles Burns klinkt je misschien niet zo bekend in de oren als pakweg Merho of Willy Vandersteen, maar in de internationale wereld van de strips is hij één van de absolute meesters. Bent Van Looy opende gisteren de tentoonstelling met een speciaal voor Burns geschreven nummer. “Toen ik als tiener op een boekje van Charles Burns botste, heeft dat voor mij de wereld geopend: niet allen wat strips betreft, maar ook voor films, kunst in het algemeen en zelfs rock ‘n ‘roll. Misschien ben ik door dat boekje muziek beginnen maken,” zei Bent. Om maar te zeggen: straffe gast, die Charles. Hij maakte begin jaren ’90 al albumcovers voor Iggy Pop, maar z’n tekenwerk is toch vooral bekend doordat hij erin slaagt om met eenvoudige heldere lijnen en zwart-wit-vlakken een heel duistere, dreigende, griezelige wereld neer te zetten. Zijn boek Zwart Gat (check maar eens als je nog in een goeie boekhandel komt) is een strip die onder je vel kruipt.
Eén van de zes muurtekeningen
Genoeg lof voor de ouwe Burns, over naar the next generation. Toen we op de achterflap van ons honderdste nummer op zoek gingen naar tekentalent, stuurde een hoop Maks!-lezers eigen werk in. We selecteerden er tien, negen daagden op, en we sloten ze 24 uur op in Museum M. Met drie straffe Belgische tekenaars (Nix van Kinky & Cosy, Bart Schoofs van o.a. Yeti-helden Victor & Verbiest, en Sam De Buysscher die je kent van de Alex Agnewaffiches) werd een scenario uitgewerkt en een megastrip op de muur van M aangebracht. Een perfect huwelijk tussen de thema’s van Burns, de ervaring van de drie gevestigde waarden, en de frisse echte stijl van jonge aanstormende talenten.
De 24 uur in M waren een uitputtingsslag. We tekenden van 14u tot 14u en sliepen alleen tussen 5u en 8u. Maar wie zichzelf kon overtuigen om gisteren naar de tentoonstelling te komen (en zo een avondje studiewerk voor de examens op te geven) had er zeker geen spijt van. Op de foto hieronder: alvast vijf van de negen jonge helden, ‘meesters’ Sam, Nix en Bart, Maks!mannetje Wim en Charles Burns -de kale kerel met de bril). “Die Burns zegt wel niet veel hè,” ontdekten we na de meet & greet. Klopt. Die mens spreekt met Chinese inkt, natuurlijk. Maar hij was wel echt onder de indruk van het project dat we op de muur gezet hadden. En wat leuk is: ook als zijn werk weer uit M verdwenen is (je hebt tijd tot 11 maart om te gaan kijken), kan je de Maks!-meesterwerken nog zien. Ze blijven de hotspot van M ook in de toekomst sieren.
Negen straffe tekentalenten en iemand met een ski-jas.