Is het hoogmoed? Is het de drang om hip te doen? In ieder geval: als je probeert Twitter voor je kar te spannen, kan je snel in de gracht belanden.
Het systeem lijkt eenvoudig: maak een hashtag (de Twittermanier om iedereen over eenzelfde onderwerp met elkaar te verbinden) en hoop dat de halve wereld leuke promo over je verspreidt. Maar Twittergebruikers (de zogenaamde tweeps) willen niet dat hun medium gekaapt wordt.
McDonalds lanceerde vorige maandag #McDstories en #Meetthefarmers in de hoop dat al hun fans op twitter zouden vertellen hoe geweldig ze wel zijn. Bovendien kreeg Twitter geld toegestopt om tweets met die hashtag een hogere rating te geven, zodat ze vaker zichtbaar zouden zijn voor wie inlogt op de site. Maar de gebruikers kaapten de hashtags en maakten er een marketingnachtmerrie van. Dit zijn enkele van de berichten die binnen de twee uur gepost werden:
‘In McDonald’s hangt diabetes in de lucht. Ik moest er van overgeven #McDstories’
‘Als kind kregen we McDonald’s als we een goed rapport hebben. Nu is mijn vader obees #lesjegeleerd #McDstories’
‘McNuggets waren het laatste vlees dat mijn vrouw at. Genoeg reden om vegetariër te worden; Ze houdt het al 10 jaar vol. #McDstories‘
Min of meer hetzelfde gebeurde bij de ABVV, de socialistische vakbond, die met #30j een hashtag lanceerde om de staking van volgende maandag op Twitter te laten leven. En dat gebeurde ook. Alleen… binnen de kortste keren werd #30j vooral gebruikt om keiharde boodschappen tegen de staking te posten.
Nu ja: misschien zijn zowel ABVV als McDonalds wel tevreden met het resultaat. There’s no such thing as bad publicity. Of: het is beter dat er slecht over je gesproken wordt dan dat er niet over je gesproken wordt. Laat je niet te snel voor een commerciële kar spannen als je op Facebook of Twitter rondhangt. Het zijn tenslotte sociale media, en daar moeten je gesprekken -net zoals op je speelplaats of op de straat- niet gekaapt worden door irritante reclame.